Myndir

http://picasaweb.google.com/ragnhv0


Mjög margar nýjar myndir

Kær kveðja
ykkar Ragnheiður

Radio killed the video star

Bloggmet. Maí mánuður - bloggmánuður

Þessi vika var seinasta skólavikan mín. Hún leið hratt og það var erfitt að hugsa um það að skólinn væri að verða búin, og dvölin mín hérna í Frakklandi einnig óðum að styttast. Á miðvikudeginum skellti ég mér til Parísar með Melkorku þar sem að við eyddum deginum í bongóblíðu í almenningsgarðinum fyrir utan Louvre safnið.
Föstudagurinn var mjög skrýtinn dagur þar sem að það var seinasti skóladagurinn minn og ég kvaddi suma bekkjarfélaga í seinasta sinn á ævinni.
Allir höfðu eitthvað að segja að lokum, og meira að segja nokkur tár voru felld. Núna tekur bara við sumarfrí hjá mér í einn mánuð og stúdentspróf hjá þeim. Ég bauð þó bjartsýn mjög mörgum að kíkja við á Ísland einhvern tíman á lífs leiðinni.
Um kvöldið fór ég síðan til Adriönnu í Salsa danskennslu. Þarna vorum um 20 manns með kennara frá suður Ameríku sem að dansaði salsa eins og hann ætti lífið að leysa, með tilheyrandi mjaðmasveiflum og rythma í sálinni.

Laugardagurinn var síðan heldur betur dagur þar sem að ég fékk mína heittþráðu 30 mínútna fræg. Þannig er mál með vexti að Veronique hóst mamma mín bauð mér að koma með sér til Parísar vegna þess að hún var að fara í viðtal í útvarpinu þar sem var verið að ræða aðstöðu fattlaðra barna í skólum í Frakklandi.
Þannig vildi svo skemmtilega til að útvarpsþátturinn sem að kom á eftir þættinum sem að Veronique var gestur í, fjallaði um unga krakka sem að fara í skiptinám í öðru landi. Gestgjafi þáttarins fannst tilvalið að bjóða mér að koma og tala aðeins um mína reynslu í þættinum og bauð mér að vera með sem einn af þremur gestum viðtalsins.
Nú var ekkert að gera nema að krossa fingur og vonast til að skilja allt sem að fram fór í þættinum og svara spurningunum rétt og á skiljanlegri frönsku. Þetta gekk sem betur fer allt saman vel, ég var spurð hver væri munurinn á skólakerfinu á Íslandi og í Frakklandi og hvað hefði verið erfiðast á dvölinni og einnig það áægjulegasta og svo framvegis. Reyndar skaut maðurinn sem að var einnig gestur þáttarins einhverju inn í það sem að ég var að segja, sem að ég skildi ekki alveg og ég vildi ekki vera að eyða tímanum í að vera að spurja útskýringa á því sem að hann hafði sagt þannig að ég svaraði bara "uu oui" eða "uu já", þá hló hann bara. Vonandi var þetta ekki eitthvað þar sem að svarið já var ekki við hæfi.
Burt séð frá því að þá var stjórnandi þáttarins hæstánægður að lokinni útsendingu og sagðist ætla að gera sérstakan þátt um samtökin AFS, og að hann myndi hafa samband við mig ef að ég yrði ekki farin heim þegar að þátturinn yrði tekinn upp. Ég brosti innra með mér og sagði honum að hika ekki við að bjalla í mig til að koma aftur.
Um kvöldið kom síðan Adriana og borðaði hjá mér og við horfðum á mynd sem að heitir out of africa í heimabíóinu okkar.

Á sunnudeginum fór ég í göngutúr með leiðsögumanni um hverfið Bercy í París, með nokkrum AFS krökkum, þetta var mjög fallegt og lifandi hverfi.
Um kvöldið fór ég síðan í matarboð til Stefáns Laxnes vinar míns og fjölskyldu hans. Þetta var mjög gott og skemmtilegt kvöld.

Nú tekur bara við júnímánuður, mánuður bjartra, ljúfra sumardaga við.

Kær kveðja
Ragnheiður Vignisdóttir

Vive la France

Til þess að halda þessari ágætu netdagbók minni gangandi ákvað ég að dusta rykið af minningum mínum frá seinustu viku og halda áfram skriftum mínum þar sem að frá var horfið.
Vikan 19.-25.maí var góð vika.
Krakkarnir í skólanum eru á mörkum þess að vera orðin gráhærð af stressi fyrir stúdentsprófin sín, sem að nálgast óðum. Þessi vika var undirbúnings prófvika hjá bekknum mínum og var ég því með mjög götótta stundartöflu þessa vikuna.
Já þessi stúdentspróf eru nú ekkert lamb að leika sér við hérna í Frakklandi.
Á miðvikudeginum var mér boðið í hádegismat til nágranna míns, sem að er ung au-pair stúlka, ættuð frá Kína. Hún eldaði fyrir mig kínamat sem að ég borðaði með bestu lyst. Þessi hádegismatur var mjög skrautlegur þar sem að ég skildi varla helminginn af því sem að hún var að segja að sökum takmarkaðrar frönskumælsku hennar. Verst var það þegar að hún fór að tala um jarðskjálftana í Kína og alla þá hörmunga sem að þeim fylgdu, og ég hélt að hún væri að tala um chili krydd í kínverski matargerð og lýsti yfir góðri skoðun minni á þessu ágæta kryddi.
Á laugardeginum fór ég að hitta AFS krakkana í París og það var mjög gaman, góð stemming í hópnum og gott veður síðast en ekki síst. Um kvöldið fór ég síðan í partý hjá stelpu sem að býr í bænum mínum. Í byrjun kvöldsins þekkti ég eiginlega engan nema Stefán íslenska strákinn, en síðan seinna um kvöldið komu nokkrar bekkjarsystur mínar. Það rættist mjög vel úr kvöldinu, en þetta var seinasta partýið sem að mun verða haldið fram að próflokum.
Á sunnudeginum fór ég til Parísar á tónleika. Þetta voru mjög góður Jazz tónleikar á flottum stað í gömlum klassískum jazz stíl.

Heil og sæl, kær kveðja
Ragnheiður

Stund milli striða

Seinasta vika var viðburðarlítil. Ég var á fullu í skólanum og að læra undir fjarnámsprófin sem að kláruðust á föstudaginn. Núna er komið sumar hérna í Frakklandi með tilheyrandi sól og hita sem að allir fagna.
Í dag að þá gerði ég nákvæmlega ekki neitt,mér leiddist líkt og dánum manni, ég var að hugsa um að bjóða blaðberanum hjálp í morgun þegar að ég var að labba heim, vegna þess að ég veit hversu leiðinlegt það er að bera út blaðið í ískulda klukkan 6 á morgnanna með stýrur í augunum og hálfsofandi. Ég ákvað samt að sleppa því að sökum leti og náungakærleik í lágmarki. Reyndar var klukkan 10:00 og ekkert sérstaklega ískalt en samt sem áður sýndist mér blaðberinn vera vansæll.
Eins og staðan er núna hef ég ennþá ekkert að gera eftir daginn, sem að ég myndi líkja við sofandi snigill, þannig að ég ákvað að blogga. Gaman að hugsa til þess að nokkrir ágætir vinir og vandamenn munu koma til að lesa þetta blogg og deila með mér eirðaleysi mínu þessa stundina.

Helgin mín var frábær helgi oftar en ekki. Ég og Melkorka fórum til höfuðborgarinnar sem að við erum farnar að labba um með lokuð augun. Á laugardeginum fórum við á vaxmyndasafnið Grévin, löbbuðum um hverfin og enduðum síðan á kaffihúsi þar sem að við sátum úti, drukkum kaffi og spjölluðum saman langt fram á nótt, þá löbbuðum við í íbúð fjölskyldu Melkorku og gistum þar um nóttina.
Í gær fórum við á stærsta útimarkað í París sem að ber nafnið marché de puces. Þar spókuðum við okkur um glaðar í bragði og skoðuðum allt mögulegt sem að var til sölu, frá nærfötum til vatnspípa og gamalla plötuspilara. Við vorum einu manneskjurnar sem að voru ljósar á hörund á markaðnum og drógum því að okkur þó nokkra athygli sölumanna. Ég endaði reyndar bara á því að kaupa mér einn bol. Á heimleiðinni tapaði ég í heimsku minni og kæruleysi 20 evrum í spilaveðmáli. Ég skil ekki hvernig ég fór af því að miskilja leikreglurnar en ég lét mér þetta tap mér að kenningu verða og ákvað að hætta í staðinn fyrir að tapa meiri pening,

Heil og sæl að sinni, ykkar
Ragnheiður

ps. Svona rétt áður en að ég birti þetta blogg að þá langar mig að koma fram einni skemmtilegri hugdettu.
Það er mjög fyndið að hugsa til þess að einhver Gunnar niðri í bæ detti kannski óvart inná síðuna mína í gegnum google, og ákveði að lesa bloggið mitt.
Síðan þegar að ég kem heim og fer á laugarveginn eða einhvert að þá á Gunnar kannski eftir að afgreiða mig í einhverri búð. Án þess að vita það að hann hafi einu sinni lesið bloggið mitt og án þess að ég viti að þetta sér Gunnar sem að las einu sinni bloggið mitt.
Þannig að Gunnar ef að þú lest þetta, ekki vera feiminn og kommentaðu, skildu eftir þig spor

Sviss

Föstudagurinn 9.maí var sólríkur sumardagur. Ég ákvað að nýta helgina vel og skella mér til Sviss. Planið var að fara ódýru leiðina og húkka mér far til Sviss með nesti og nýja skó en á seinustu stundu ákvað fjölskyldan að koma með, þannig að við fórum á bíl.
Við dvöldum í borginni Genéve sem að ein af stærri borgum Sviss og er byggð í kringum stórt vatn. Þetta er mjög hrein og falleg borg, sem að er einnig þekkt fyrir mikið ríkidæmi.
Við fengum leiðsögn um borgina með leiðsögumanni, sóluðum okkur á ströndinni, borðuðum úti, sigldum um vatnið á túristabát til að sjá borgina út frá nýju sjónarhorni og fórum í fjallgöngu.
Þetta var skemmtileg helgi og gaman að sjá annað landslag og uppgötva nýtt land.

Páskafrís annáll

Sunnudagurinn 20.apríl hófst á tíu klukkutíma þröngsetinni bílferð með tuttugu pissustoppum. Ferðinni var að þessu sinni heitið til Narbonne í suður-Frakklandi þar sem fjölskyldan á sumarhús. Þar dvaldi ég í eina viku. Bílferðin var löng og erfið en hún var nú samt sem áður þess virði. Ég gerði margt skemmtilegt þessa vikuna, að frönskum sið eyddi ég einum degi á kaffihúsi, ég fór á risastóran útimarkað í Narbonne,þar sem allt milli himins og jarðar var til sölu. Ég keypti mér einn lítinn Undverja og peysu. Ég fór með Philip pabbanum að skoða gamalt klaustur sem var mjög áhugavert. Einn dag fórum við á ströndina. Þar eyddum við öllum deginum í sólinni. Við skoðuðum líka bæinn Carcasonne sem er þekktur fyrir stóran miðaldarkastala og mikinn túristariðnað. Við enduðum þessa ágætu viku í suðri á því að fara til Montpellier og eftir stórskemmtilegan dag tók ég hraðlestina heim til heimabæjar míns Bois-le-Roi.

Seinni hluti frísins fór í að undirbúa fjarnámsprófin mín sem að hófust 2.maí. Melkorka kom og gisti hjá mér frá miðvikudegi til laugardags, og við náðum að lesa aðeins fyrir prófin.

Í gær fór ég að skoða kastalann Chambord, en hann er mjög þekktur fyrir stórglæsilega hönnun og arkitektur. Við fengum tveggja tíma leiðsögn um kastalan með túristahópi. Mér tókst að týnast í hringstiga sem að var í kastalanum því að ég fór út á rangri hæð og missti því af stórum hluta leiðsagnarinnar. Það endaði nú samt sem áður allt vel.

Ég er núna í Chartres hjá henni Melkorku vinkonu minni og hef því mjög lítinn tíma til að blogga, það er líka kominn hádegismatur.
Ég set inn myndir frá fríinu á miðvikudaginn

Þangað til næst sem verður eftir ferðalagið til Sviss að þá óska ég ykkur góðs lífs.

Blessað vorið

Blogg í punktaformi

Að þessu sinni ætla ég að hefja sögu mína af lífinu og tilverunni hérna í Frakklandi á hinum ágæta mánaðardegi 3.apríl.
Ég fór með fjölskyldunni minni og fjölskyldu besta vinar Emelie til Parísar á Jazz/blues/rokk tónlistarhátíð, sem að var haldin í tónleikasalnum La Cigale, sem að er í sömu götu og skemmtanastaðurinn frægi Moulan Rouge. Þetta voru mjög skemmtilegir tónleikar með fjölmörgum listamönnum bæði frá Bandaríkjunum og Frakklandi.

Sunnudaginn 6. apríl fór ég enn og aftur til Parísar en að þessu sinni var það með honum Jorge, argentíska vini mínum. Við byrjuðum á því að fá okkur hádegismat sem að við borðuðum síðan úti fyrir utan nýlistasafnið Pompidou, en þar eru alltaf fullt af götulistamönnum sem að sýna listir sýnar fyrir glaða borgarbúa.
Eftir hádegismatinn fórum við og hittum hina afs krakkana og skoðuðum háskóla/latínu hverfið, sem að er eitt uppáhalds hverfið mitt í París.

Föstudaginn 11. apríl héldum við óvænta afmælisveislu fyrir fósturmóðurina, veislan heppnaðist mjög vel, þar sem allir vinir hennar voru saman komnir til að fanga afmælinu hennar. Þetta var meira að segja svo vel heppnað að mér leið eins og ég væri leikari við upptökur á óvæntri afmælisveislu.

Á eftir föstudeginum 11. kom síðan laugardagurinn 5.apríl en þá hélt Emelie svokallað rallý, eða dansleik þar sem að hún bauð öllum vinum sínum, eða 60 manns í leigðan sal, með DJ og öllu tilheyrandi. Kæru vinkonu minni henni Melkorku var boðið líka og við tókum nokkur vel valin spor, við mikinn fögnuð áhorfenda.

Sunnudagurinn 13. apríl var síðan svei mér þá ef ekki bara einn versti dagurinn minn hérna í Frakklandi. Þannig er mál með vexti að ég fékk þessa líka rosalegu heimþrá (eftir dansleikinn), í fyrsta sinn á dvölinni minni hérna í Frakklandi. Allt var ómögulegt og mér fannst hreinlega eins og tilveran væri endanlega hrunin.
Eftir erfiðan dag, táraflóð og eitt símtal sem að bjargaði mér frá því að fara á netið og panta mér flugmiða heim með næstu vél fór líðan smátt og smátt að batna og ég áttaði mig á því að þetta hlaut nú að koma einu sinni, og að þetta væri líka bara partur af reynslunni.

Ný vika tók síðan við, björt og brosandi, reyndar ekki viðburðarrík en góð samt sem áður.

Í dag vaknnaði ég snemma til að koma mér í skólaíþróttir, í íþróttum erum við að spila frisbí, ég elska þennan leik þótt að hæfileikarnir séu nú ekki ýkja miklir.
Á morgun held ég síðan suður á leið, en núna er ég komin í tveggja vikna vorfrí. Fyrstu vikunni verður eytt í sumarhúsi fjölskyldunnar í Narbonne (sundlaug og allur pakkinn) og kannski kíkjum við yfir til Barcelona ef að tími gefst.

Verið sæl, takk fyrir að lesa bloggið mitt og hafið það sem allra best
Ykkar
Ragnheiður